Toen in het voorjaar van 1982 Lex Grobben en Lut Teck zich danig zaten te vervelen met de officiële Vlaamse cultuur in de Amsterdamse Brakke Grond, besloten ze een tegencultureel grapje te verzinnen. De Brakke Hond zou de verkalking van het Vlaamse cultuurleven in het algemeen en van de Vlaamse literaire tijdschriften in het bijzonder een neus zetten. Lex Grobben en zijn kompanen Marc Vanderleenen en Philip …
Op 22 mei 1997 overleed Herman de Coninck. In Taal zonder mij herleest zijn weduwe, Kristien Hemmerechts, zijn poëzie en gaat daarbij vooral op in het autobiografische karakter ervan. Via zijn gedichten, zijn correspondentie en haar eigen herinneringen vertelt ze over hem en hun gezamenlijk leven. Taal zonder mij is echter niet alleen een verhaal over afscheid en dood, maar ook over de mogelijkheden en …
Past zo'n gedicht in een statige, gebonden uitgave met leeslint en stofomslag, twee donkerrode delen in cassette? Toch wel, want het is van Herman de Coninck. En die verdiende een monument. Sinds vorige week heeft hij het. De gedichten is een prachtige uitgave geworden. Twee delen die perfect in de hand liggen en gewillig openvallen bij welk gedicht je ook wilt lezen. Gebruiksboeken, gemaakt om jarenlang intensief …
Er bestaan nogal wat onzinnige, elitaire opvattingen over poëzie, die zo hardnekkig zijn dat de dichtkunst zwaar gebukt gaat onder het vooroordeel van 'moeilijk' en 'onbegrijpelijk'. Een 'begrijpelijk' dichter met hoge oplages, zoals Jean Pierre Rawie, is per definitie verdacht (zoals o.a. bleek uit het interview met hem in het onlangs verschenen en aan hem gewijde Bzzlletin-nummer december/januari 1993/94) en een …
De gedichten van de Vlaming Herman de Coninck getuigen van een zoektocht naar zichzelf en naar zijn relatie met de dingen om hem heen. Mei vorig jaar overleed De Coninck plotseling, onderweg naar de opening van een literair congres in Lissabon. Omdat met zijn overlijden zijn oeuvre voltooid was, zag uitgeverij De Arbeiderspers reden een uitgave van zijn verzamelde gedichten op de markt te brengen.
Herman de Coninck, bij leven vooraanstaand Vlaams dichter en bevlogen hoofdredacteur van het Nieuw Wereldtijdschrift, beheerste nog een derde metier: de kunst van het brieven schrijven. Hij was een even fervent als kundig beoefenaar van het genre en besteedde zorg en tijd aan elke brief. Zelfs de voorgedrukte 'weigerbriefjes' die hij uit hoofde van zijn functie aan sommige inzenders van ongevraagde bijdragen voor het …
- Ik heb nogal een hekel aan de term ‘emoties’. Daar heeft de lezer namelijk niks mee te maken. Ik wil wel emoties opwekken, anders zou ik wellicht nooit dat directe en soms wel aangrijpend bedoelde toontje gebruikt hebben. Maar dat toontje is inderdaad zo bedoeld, dat wil zeggen: daar zit gezonde berekening achter, een bij voorkeur positief te interpreteren effectzoekerij. Als je niet naar je effecten zoekt, rateer …
Begin november is het in Antwerpen weer Boekenbeurs. Dat is een echt boekenfeest. Je kan er duizenden boeken vinden. Tussen al die boeken staan ook enkele dunne boekjes met gedichten. Eén van de bekendste dichters uit Vlaanderen is Herman de Coninck. Hij heeft veel succes. Veel mensen lezen zijn gedichten graag. Wablieft ging met hem praten.
‘Voor mij zul je vooral de collega-hemelbestormer blijven uit de pioniersjaren van Humo’ Herman, je raadt nooit wat Guy me nu weer heeft gelapt. Wil ik aan een Corneel beginnen, moet ik toch wel een In Memoriam schrijven zeker. Ja, je lacht, maar de clou moet nog komen: het is het jouwe. Zullen we...
Journalistje van zijn ziel “We waren verdwaald in ons eigen jongensboek.” Piet Piryns beschrijft hoe Herman de Coninck lid werd van de rebellenclub van het weekblad Humo. Hij herlas de brieven die Herman schreef als hoofdredacteur van het Nieuw Wereldtijdschrift. Het verhaal van ‘de Vlaamse Vanity...