Taal

Hugo Brems bespreekt De vliegende keeper: de liefde van Herman de Coninck voor veelsoortige poëzie, zijn afkeer van doctrines en schrijven als toelaten.

F. Starik herleest het werk van Herman de Coninck naar aanleiding van de bloemlezing Geef me nu eindelijk wat ik altijd al had: van aanvankelijke scepsis naar bewondering.

Hugo Brems bespreekt Over de troost van pessimisme: de aandacht van Herman de Coninck voor nuance, menselijke ervaring en de troost van de poëtische vorm.

Herman de Coninck herleest Dit uitzicht van Rutger Kopland: over de troost van leegte, het verdwijnen van beelden en de rust van een wereld die alleen zichzelf is.

Hugo Brems bespreekt de poëzie-essays van Herman de Coninck en Kees Fens: Over Marieke van de bakker en Een gedicht verveelt zich niet.

Koos Hageraats bespreekt Over Marieke van de bakker: de persoonlijke poëziekritiek van Herman de Coninck, zijn aandacht voor mislukking en zijn verdediging van het onafhankelijke denken.

Marcel Janssens bespreekt het debuut De lenige liefde: het speelse taalgebruik, de verrassende beeldspraak en het vertrouwen in de werkelijkheid.

Hugo Brems bespreekt De lenige liefde, het debuut van Herman de Coninck, en de verhouding tussen taal, poëzie en geleefde werkelijkheid.

Eric Derluyn bespreekt Met een klank van hobo en stelt kritische vragen bij de herkenbaarheid, romantiek en beeldspraak in de poëzie van Herman de Coninck.

Een biografie en uitvoerige kritische beschouwing van Herman de Coninck: over zijn leven, zijn poëzie en essays, zijn stijl en zijn plaats in de Nederlandstalige literatuur. Door Georges Wildemeersch, met een aanvulling door Joris Gerits.

In deze achttiende Woensdageditie van de Meanderkrant tracht Meanderredacteur Sophie van Schouwen aan de hand van het werk van Herman de Coninck uit te leggen welk verband er bestaat tussen poëzie en vergelijkingen, tussen poëzie en troost, en hoe, als gevolg daarvan, een vergelijking troost kan bieden. Het resultaat hiervan is een interessant en lezenswaard artikel.

Op 22 mei 1997 overleed Herman de Coninck. In Taal zonder mij herleest zijn weduwe, Kristien Hemmerechts, zijn poëzie en gaat daarbij vooral op in het autobiografische karakter ervan. Via zijn gedichten, zijn correspondentie en haar eigen herinneringen vertelt ze over hem en hun gezamenlijk leven. Taal zonder mij is echter niet alleen een verhaal over afscheid en dood, maar ook over de mogelijkheden en …

De gedichten van de Vlaming Herman de Coninck getuigen van een zoektocht naar zichzelf en naar zijn relatie met de dingen om hem heen. Mei vorig jaar overleed De Coninck plotseling, onderweg naar de opening van een literair congres in Lissabon. Omdat met zijn overlijden zijn oeuvre voltooid was, zag uitgeverij De Arbeiderspers reden een uitgave van zijn verzamelde gedichten op de markt te brengen.

- Ik heb nogal een hekel aan de term ‘emoties’. Daar heeft de lezer namelijk niks mee te maken. Ik wil wel emoties opwekken, anders zou ik wellicht nooit dat directe en soms wel aangrijpend bedoelde toontje gebruikt hebben. Maar dat toontje is inderdaad zo bedoeld, dat wil zeggen: daar zit gezonde berekening achter, een bij voorkeur positief te interpreteren effectzoekerij. Als je niet naar je effecten zoekt, rateer …