Hugo Brems bespreekt De vliegende keeper: de liefde van Herman de Coninck voor veelsoortige poëzie, zijn afkeer van doctrines en schrijven als toelaten.
Schrijven is toelaten
S
Kleine, verschrikkelijke waarheid
K
F. Starik herleest het werk van Herman de Coninck naar aanleiding van de bloemlezing Geef me nu eindelijk wat ik altijd al had: van aanvankelijke scepsis naar bewondering.
Herman de Coninck over poëzie
H
Hugo Brems bespreekt Over de troost van pessimisme: de aandacht van Herman de Coninck voor nuance, menselijke ervaring en de troost van de poëtische vorm.
Volmaakt onverschillig
V
Herman de Coninck herleest Dit uitzicht van Rutger Kopland: over de troost van leegte, het verdwijnen van beelden en de rust van een wereld die alleen zichzelf is.
Marieke van de bakker verveelt zich niet
M
Hugo Brems bespreekt de poëzie-essays van Herman de Coninck en Kees Fens: Over Marieke van de bakker en Een gedicht verveelt zich niet.
Over Marieke van de bakker
O
Koos Hageraats bespreekt Over Marieke van de bakker: de persoonlijke poëziekritiek van Herman de Coninck, zijn aandacht voor mislukking en zijn verdediging van het onafhankelijke denken.
Herman de Coninck
H
Willem M. Visser over het leven en de poëzie van Herman de Coninck, met bijzondere aandacht voor De hectaren van het geheugen, Enkelvoud en de troost van woorden.
Opgevoed in zwijgzaamheid
O
Opgevoed in zwijgzaamheid.
Het is sindsdien mijn vak: woorden zoeken
die zwijgen. Die je niet hebt,
maar alleen kunt krijgen.
Ligstoel
L
Het is een soort niets dat ik zoek. Wat je overhoudt
als je uit de kom van je beide handen hebt willen drinken:
je beide handen. Geuren lanterfanten door de tuin.
Ik heb een ligstoel onder me waarin ik zo laag als ik maar
Onze slaapkamergordijnen worden opzij gehouden door
O
Onze slaapkamergordijnen worden opzij gehouden door
kwispels, zoals je een chique vrouw even apart neemt
met een hand om haar heup. (Ik zeg iets in haar oor.)
Zo hangt links een door mij naar links even apart genomen