Willy Spillebeen bespreekt Met een klank van hobo: over liefde en gemis, melancholie en humor, en de ‘uitzichtloze tevredenheid’ in de poëzie van Herman de Coninck.
De ‘uitzichtloze tevredenheid’ van Herman de Coninck
D
Herman de Coninck
H
Een biografie en uitvoerige kritische beschouwing van Herman de Coninck: over zijn leven, zijn poëzie en essays, zijn stijl en zijn plaats in de Nederlandstalige literatuur. Door Georges Wildemeersch, met een aanvulling door Joris Gerits.
Kaart van een Grieks eiland
K
Herman, ik had je nog een kaart willen schrijven,
zo’n lullige ansicht, voorzien van een grap
over, nou ja, je weet wel waarover,
maar ik hoorde dat je al dood was
Leer het me Herman
L
Leer het me Herman, ik ben nog zo klein.
Leer me daar vallen, en zonder te huilen,
dwars door de stoep van een wildvreemde stad.
Ook ik moet mijn gezicht vergeten.
O, ik weet het niet
O
o, ik weet het niet,
maar besta, wees mooi.
zeg: kijk, een vogel
en leer me de vogel zien
Sprookje
S
Er was eens een man
die altijd rechtvaardig was.
Je truitjes en je witte en rode
J
Je truitjes en je witte en rode
sjaals en je kousen en je slipjes
(met liefde gemaakt, zei de reclame)
en je brassières (er steekt poëzie in
Een dag om je prettig te voelen, om
E
Een dag om je prettig te voelen, om
de 1000 meter te lopen, Hemingway
te lezen en van je te houden
De zon is een gulle welgedane man,
Met handen kun je alles: een sigaret
M
Met handen kun je alles: een sigaret
opsteken, haren strelen,
een borst aanraken, een borst niet aanraken -
dit allemaal opschrijven.
Februari
F
De berken staan grauwwit
als dunne aspergeachtige damesbenen
voor het eerst zonder nylons.
Het kreupelhout schuurt knisperig